Halimbawa ng tula tungkol sa karapatang pantao

Halimbawa ng tula tungkol sa karapatang pantao


  • Human Rights Online Philippines
  • insulting sarcastic quotes for enemies
  • TULA: Tiyakap Kalilintad
  • mahapdi ni nanay in english
  • A big shout-out and all the love in the world to my supervisor, Ms Carroll Johnson-Welsh, who had asked me to keep this diary. She has been nothing but kind, patient, and generous; taking the trouble to give me a glowing evaluation and to put together a going-away card and gift.

    It is truly people who make a place home. July 23, , Monday Attended the presentation of proposed designs for the Woman Suffrage exhibition, although I missed seeing a huge chunk of it because I went out to help Cheryl pick up the pizza and salad. When I came back the team was already discussing what they thought of the four studies. I feel that the design fits the content well and emphasizes the artifacts, not the space they are in.

    The wind was quite strong and there was a light drizzle towards the end. July 24, , Tuesday Researched more on the Japanese actress Komako Kimura who was the kimono-clad lady featured in the New York Times issue that the Suffrage team is considering to display in the exhibition. Kimura was a feminist, suffragist, and magazine founder and editor, one of those fascinating progressive women who were ahead of their time.

    Yusuke spoke highly of her and her work on Antonin Raymond. She had no make-up on! I told her that I am in the US for a Museum Studies grant, helping the IPO with their exhibit on woman suffrage; that I work in a library in the Philippines but on the side I also run an independent feminist press; and that since attending art school in high school I have been trying to write poetry. She let me read the first few stanzas of my translation so she could hear how it sounds.

    Then I proceeded to ask her some questions about poetry; below are her answers, according to how I remember them. This is one of the few instances I regret that.

    On what got her into poetry: She said that it was in college in the s, in Harvard, when she first discovered the power and possibilities of language. It was also during this period when she became part of a group of young black poets the Dark Room Collective with whom she explored poetry.

    Except perhaps Ayer. On what moves her to write poetry, and her process of writing: She said something about language being the center of poetry, how language is used to look closer at something, describe it, understand it. Maybe when I hear that my poems have inspired even one person to write her own poems, that would be the time I can call myself a poet, without hesitation.

    I love this poem too; I think it says a lot about Dickinson as a woman and poet. I love the self-effacing character of the persona which lends to the humble, quiet, internal life that goes on in the poem. But my poems do the work that they do.

    She also spoke about people not being able or simply not having the right to demand from artists or writers to speak in a certain way, about a certain subject; a person may demand something of herself that a poem she writes should represent or reflect this or that , but not do the same of others. Poetry is our way of insisting that this is not the way it should be. Tracy signed my copy of Duende and gave me a copy of the poetry anthology that she uses in her tours around the country as Poet Laureate.

    Then we had several pictures taken together. Not to mention all the other things I also want to do, like draw and read. I try to keep my mind active by translating some poems from English.

    From the booth of the Veterans History Project, I learned that the military has a more diverse population gender-wise than the general population. The military needs all the warm bodies it could get, yes? I learned today that old color photographs and daguerreotypes can be displayed for a maximum of five months only, or else their color will fade quickly.

    Coincidentally, her book was the first that I read as an intern at the IPO! The questions from the audience and her, again, rephrased answers included the following: Who were these women? What kinds of women were they? There was definitely a race problem, which will hopefully be tackled more in the scholarship surrounding the centennial of the 19th Amendment.

    The fact is that we are able to demand a lot of things now because we were already able to move beyond this basic need. This means that they have been talking a lot about the Parade to their children for it to mean that way to them like that. A member of the NWP, however, said that they have been trying to answer this question for the past two weeks. In Salem, 19 women were hanged and one man was pressed with wood and rocks.

    Bert and Mark said that the witchery in Salem was a real estate issue: the businessmen wanted the land where the supposed witches lived on so they had to invent a reason to drive the inhabitants away. The man who was pressed asked for more rocks so he would die quicker; he knew that if he admitted to being a witch, his son would not inherit his land. And Janice too, earlier, when Carroll and I met with her at the Manuscripts Division to discuss object lists and others e.

    Then Carroll treated me to a delicious lunch at Young Chow. In the afternoon I finished writing my short paper on American Suffrage and the Philippines, and this diary. Will be joining a full moon walking tour of National Monuments and Memorials tonight.

    Malamang na di na kailangang ipakilala pa sa madla ang awtor ng librong ito, si Ericson Acosta Ka Eric dito , ibinilanggong manunulat, kompositor, mang-aawit, peryodista, at aktibistang intelektuwal. Ngunit walang katiyakan sa buong mundo. Walang permanenteng sitwasyon saanmang lugar. Nagbabago, nag-iiba ang lahat—katawan, kulungan, gawi, institusyon, ikaw, ako, tayong lahat.

    Gayon ang nangyari kamakailan. Nagkaroon siya ng malubhang sakit na bunga ng tortyur at matinding parusa na ipinataw ng rehimeng Aquino buhat hulihin siya noong Pebrero 13, nang walang warrant at ilagak sa Calbayog City jail, Samar. Hintay, mga awtoridad ng Estadong palalo, nagsasaliksik noon ang makata tungkol sa karapatang pantao at kondisyon ng pamumuhay sa San Jorge, Samar.

    Nagmamadali ang takbo ng globalisasyon, ngunit sadyang makupad ang andar ng makina ng hustisya sa ating bansa. Testimonyong personal at pakikipagtalastasang tipikal kapwa ang naihulma dito.

    Tiyak na makakadaupang-palad natin ang manlilikha, ang protagonista, pati na ang kanyang kinakausap. Di na dapat magpalaboy pa, tuwiran nang sagupain at subuking alamin ang kariktan at gambala ng panitik. Ipalagay na lang itong interbensiyon ko bilang dagdag sa kapanabikan. At gayundin, sa pagbuo ng kilusan laban sa diktaduryang Marcos sa Estados Unidos at pagsuporta sa masigasig na pagtatanggol at pagtataguyod sa karapatang-pantao, kasarinlan at demokrasyang pambansa sa lupang tinubuan.

    Sikapin nating isakonteks at timbangin ang magkaagapay na larang ng makata, akda at mambabasa. Mula sa mabulang alimpuyo ng mga pangyayari, ilagom natin ang sitwasyon ng makata sa isang takdang yugto ng kasaysayang pandaigdigan. Tumindi ang paghihikahos ng nakararami. At higit na 10 milyong OFW ang nag-abrod kasama na ilanlibong napinsala sa gyera sa Middle East at Aprika sa gutom at kawalan ng trabaho sa atin.

    Idagdag pa ang sigalot ng komprontasyon ng Tsina, U. Kaalinsabay nito, sumigla ang kilusang makabayan at lumaganap ang kolektibong demanda para sa katarungan, pag-uusig sa krimen ni Arroyo at pasistang militar, at tunay na kasarinlan. Ito ang katas-diwa, ang maselang buod ng isinalaysay na aralin, na hindi maihihiwalay sa mabisang multi-determinasyon ng ekonomya at politika sa buhay ng tao.

    Sa pagitan ng kahapon at bukas, umaalimbukay ang kasalukuyang pagtatagisan ng samut-saring lakas. Mula sa paglalarawan ng hinaharap, nadudukal ang dapat gawin. Mula sa elementong constative, mababakas ang tangkang performative at lagdang imperative. Mabulas at malusog ang paniniwala ng makata na sa bawat kalagayan, may paglalangkap ng nagtatagisang lakas, may pansamantalang pagbubuhol ng magkasalungat na pwersang siyang motor ng paggulong ng kasaysaysayan at nagbubunsod ng mas malawak na kalutasan sa anumang suliranin.

    Likas ito sa diwang mapanghimagsik. Lampas ito sa paniwalang kapag naibunyag na ang mga kabalintunaan o ipokrisya sa lipunan, tapos na ang tungkulin at pananagutan natin.

    Tiyak na mag-aakay ito sa pag-aalinlangan at oportunismo; madalas, dekadensiya at sinisismo ang hantungan ng demistipikasyon kung walang bisyon ng kinabukasang hahalili. Ang kalayaan ay bunga ng pagtanggap at kabatiran sa nesesidad, ang pagkalkula sa papel na ginaganap ng kinakailangan at pangangailangan. Ang sining ni Ka Eric ay masasabing isang anyo ng praktikang hango sa proseso ng relasyong panlipunan. Hindi ito representasyong muslak o imitasyon ng kapaligiran.

    Natugon ng mapaglarong imahinasyon dito ang hinihingi ng Yenan Forum: popularisasyon ng diwang radikal, pag-angat sa pamantayan. Walang dudang kumplikado ang paglalakbay ng diwa ng may-akda. Nag-umpisa sa petiburgesyang saray—sino ba ang organikong intelektuwal ng istrukturang neokolonyal na hindi nakaangkla o nakiangkas sa uring ito? Gayunman, hindi populista ang katuturan nito sapagkat may tiyak na hangad: pagdurog sa sistema ng pribadong pag-aari ng mga kagamitan sa produksiyon, pag-tanggal sa base ng alyenasyon: lakas-paggawa bilang komoditi exchange-value.

    Ang importante ay kung saan ka papunta, anong layon o mithiin ang iyong ipinaglalaban sa ngalan ng radikal na transpormasyon ng lipunan, ng pamumuhay ng bawat tao.

    Laluna, pangunahin ang matalinong pagbubuklod ng teorya at praktika. Sa pangkalahatan, matagumpay na naipahayag ng makata ang pananaw ng taumbayan sa isang kongkretong unibersal o multi-determinadong totalidad. Narito ang integridad at dignidad ng paglikha.

    Sa matalas na diskriminasyon ni Cesar Vallejo, ang bunga ng mga pagsisikap na ito ay sosyalistang likha o akda lagpas sa antas ng imperyalistang epoka na nagpapaunlad at umuugnay sa mga komunidad, bansa, kasarian at lahi sa buong mundo. Sa antas ng globalisasyong inuugitan ng kapitalismong militaristiko ng Estados Unidos at mga kaalyado, kinakailangan ang sosyalistang sensibilidad ni Ka Eric. Ang danas ng tortyur, pagkapiit, pagkakait ng ordinaryong pangagailangan tulad ng laptop , pag-quarantine at iba pang pagpapahirap, ay karaniwan o palasak na para sa di-mabilang na mamamayan, sa atin at ibang bansa ibilang na rito ang Estados Unidos, UK, Alemanya, atbp.

    Torture smashes language: its purpose is to tear language from the voice and words from the truth. Sapagkat sinikap niyang labanan ang obskurantismo, kasamaan at inhustisya na naghihiwahiwalay, sumusugat, pumapaslang.

    Ang pinag-uukulang awdyens dito ay walang iba kundi ang komunidad ng mga karaniwang tao saanmang lugar. Kaya hindi ka pwedeng magtago o tumiwalag.

    Huwag na nating intindihin ang mga kagalang-galang na pantas sa akademya na nagbibigay-pribilehyo sa halaga ng porma at estilo, sa iskolastikong istandard hango sa mga idinikta nina Aristotel, Kant, Arnold, I. Richards, Harold Bloom, Northrop Frye at mga disipulo nila.

    Namamayani pa rin ang neoliberalismong paradigma sa mapanggayumang dikonstraksiyon, sa mga teorya nina Foucault, Deleuze, Negri, atbp.

    Subalit yumao na sina Derrida at Jose Garcia Villa—hayaang iburol ng patay ang patay. Ang sandali ng katotohanan, ang saglit ng pagtutuos, ay dumating na. Pati na ipinagbibiling utak at kaluluwa. Ang komoditi-petisismo, konsumerismo, at pribatisasyon ng kahit anuman ay mahirap takasan. Lahat tayo ay biktima nito, humigit-kumulang. Paano tayo makaiiwas dito, makahuhulagpos, makababalikwas sa egemonya ng anarkistang kapital?

    Natukoy na natin ang pinanggalangin ng awtor, ang organikong saligan ng kanyang pakikitungo sa kapwa. Di lang pakikipagkapwa sa kadugo Mabuhay, pantayong pananaw! Naibaling na sa unahan ang pagmumuni sa sitwasyong pampolitika at pasistang programa ng mga makapangyarihang may-ari, ang tunay na kriminal sa hatol ng taumbayan.

    Pagnilayin natin ngayon ang reaksyon ng mambabasa o awdyens sapagkat kung wala ito, anong halaga ng sining? Sa panahon ng sindak at takot, sa paglusaw ng lahat ng alituntunin at ugaling ipinalagay noong kasingtigas ng marmol na haligi ng mga simbahan at lehislatura, ano ang halaga ng tula?

    Sinumang nagmamasid sa kalakarang kultural o sumusubaybay sa mga Websites ng Inquirer, GMANews, Interaksyon o Facebook ng mga kababayan, mapupuna na ang pangunahing interes ay mga kaabalahan sa Estados Unidos, Europa at iba pang bansa. Anong moda rito, moda roon? Kung hindi si Pacquiao o si Miss Universe, mga kabulastugan ng mga trapo at terorismo ng mga pulis at militar. Paminsan-minsan lumulusot ang foto ng mga desaparecidos—Jonas Burgos, Shirley Cadapan, Karen Empeno—o paglilitis sa mga salarin ni Roland Olalia, o kaya ang kaso ng Ampatuan masaker.

    Bihirang nabanggit ang kaso ni Ericson Acosta sa mga Websites namumukod ang natatanging Bulatlat at Pinoy Weekly —ano kaya ang moda ng mga nakahimpil ngayon sa preso sa Taguig, sa Camp Crame, o sa Muntinlupa? Idamay na rito ang sangkatutak na komersyalisadong folk-art bilang turistang pang-aliw o propaganda ng administrasyon at mga kasabwat na korporasyong dayuhan. Sa pabirong panukala, maaaring ipagmalaki na, totoo, walang silbi ang tula para sa ordeng umiiral. Pagkikitaan ba iyon?

    Bakit pag-aaksayahan ng panahon? At dagdag pa ni Roland Barthes, patay na ang awtor. Ngunit sandali lamang, may pagkakaiba: sa mga nasasakop at inaaliping bansa—mga kolonya halimbawa: Puerto Rico o neokolonya tulad ng Pilipiinas—nagbabanta pa ang oras ng katotohanan.

    Malayo pa ang wakas ng naratibo, ang denouement ng dula. Sila ang ultimong awtor ng mga akda rito. Bakit umaasa pa? Sapagkat may lakas-paggawa pang pinipigil, dinuduhagi, umaalsa, bumabaligtad, lumalaban. Mula pa noong mga rebelyon nina Dagohoy at Gabriela Silang hanggang sa rebolusyon ng mga Propagandista, Katipunan, at mga gerilya nina Sakay at Ricarte, sampu ng mga Morong nagtanggol sa kanilang tahanan sa Mindanao at Sulu mula noong Digmaang Filipino-Amerikano , walang tigil ang pagpupunyagi ng taumbayan upang mapatalsik ang mananakop.

    Nagkaisa tayo laban sa rasistang pag-alipusta ng Espanya, ng Estados Unidos, ng Hapon at ngayon, ng korporasyong transnayosnal, World Bank-IMF, kaagapay ng mga taksil sa bayan, ang mga asendero, burokrata-kapitalitasta at malalaking kumprador, at mga bayarang intelektuwal. May tradisyon din tayo na isingkaw ang karanasan sa bilangguan sa gawaing pagmumulat at pag-oorganisa sa kamalayang inalipin. Kamakailan, nabanggit nga ni Ka Eric, isang babaeng detenido, si Charity Dino, ay natutong magsulat sa loob ng kulungan.

    Sa nangyaring pagkapiit kay Ka Eric, naging partisano na siya sa kapatirang ito. Katibayan siya sa katotohanan ng tortyur at paglapastangan. Sa bisa ng pagmamalasakit, kinatawanan niya sa literal na himaton nito ang pagsasalita sa panig ng karaniwang tao: isinatinig niya rito ang pangarap, kaisipan at damdamin ng bayang naghihimagsik.

    Maingat o mapusok man ang indayog ng sensibilidad, masugid o matipid man ang paglinang ng paksain, walang kinalaman ito sa matimping pagsudlong ng tula sa mabagsik na praktika ng araw-araw na paghinga sa selda.

    Bagamat nakatuon sa partikular na karanasan, ang paghabi ng tula ay may di-pangkaraniwang udyok ng lakas na dumadaloy rito, may natatanging sigla at enerhiyang nagbubuhat sa imahen, himig, tugma, talinghaga.

    Ang mirakulong lakas na iyon ay lumulundag palayo—tungo sa isang mithi, simbuyo ng tuwa, intuwisyon ng alindog sa mukha o panooring kaiba, kakatwa, o nakamamangha. Ang lakas ng imahinasyon ay nakaluklok sa dibdib ng posibilidad, sa pugad ng pagkamaaari. Ito ay katangiang taglay ng di pa nasusubukang kakayahan ng sangkatauhan, nakabungad sa pangil ng lagim ng tortyur at kilabot ng digmaan. Sa gilid ng naisakatuparang mithi ng mga kabihasnang umiiral ngayon, masisilip ang anino ng mga bagay na hindi pa matamo, maabot o makamit ng tao sa kasalukuyang panahon.

    Panaginip, pantasya sa guniguni, pangarap, alegorikong balak o tangka pa lamang ang mga iyon. Magkatulong-tulong tayo upang walang takot na mapahalagahan ang mabiyayang okasyong ito.

    Laluna, pangunahin ang matalinong pagbubuklod ng teorya at praktika. Sa pangkalahatan, matagumpay na naipahayag ng makata ang pananaw ng taumbayan sa isang kongkretong unibersal o multi-determinadong totalidad. Narito ang integridad at dignidad ng paglikha.

    Human Rights Online Philippines

    Sa matalas na diskriminasyon ni Cesar Vallejo, ang bunga ng mga pagsisikap na ito ay sosyalistang likha o akda lagpas sa antas ng imperyalistang epoka na nagpapaunlad at umuugnay sa mga komunidad, bansa, kasarian at lahi sa buong mundo.

    Sa antas ng globalisasyong inuugitan ng kapitalismong militaristiko ng Estados Unidos at mga kaalyado, kinakailangan ang sosyalistang sensibilidad ni Ka Eric. Ang danas ng tortyur, pagkapiit, pagkakait ng ordinaryong pangagailangan tulad ng laptoppag-quarantine at iba pang pagpapahirap, ay karaniwan o palasak na para sa di-mabilang na mamamayan, sa atin at ibang bansa ibilang na rito ang Estados Unidos, UK, Alemanya, atbp.

    Torture smashes language: its purpose is to tear language from the voice and words from the truth. Sapagkat sinikap niyang labanan ang obskurantismo, kasamaan at inhustisya na naghihiwahiwalay, sumusugat, pumapaslang. Ang pinag-uukulang awdyens dito ay walang iba kundi ang komunidad ng mga karaniwang tao saanmang lugar.

    Kaya hindi ka pwedeng magtago o tumiwalag. Huwag na nating intindihin ang mga kagalang-galang na pantas sa akademya na nagbibigay-pribilehyo sa halaga ng porma at estilo, sa iskolastikong istandard hango sa mga idinikta nina Aristotel, Kant, Arnold, I. Richards, Harold Bloom, Northrop Frye at mga disipulo nila. Namamayani pa rin ang neoliberalismong paradigma sa mapanggayumang dikonstraksiyon, sa mga teorya nina Foucault, Deleuze, Negri, atbp.

    Subalit yumao na sina Derrida at Jose Garcia Villa—hayaang iburol ng patay ang patay. Ang sandali ng katotohanan, ang saglit ng pagtutuos, ay dumating na. Pati na ipinagbibiling utak at kaluluwa.

    Ang komoditi-petisismo, konsumerismo, at pribatisasyon ng kahit anuman ay mahirap takasan. Lahat tayo ay biktima nito, humigit-kumulang. Paano tayo makaiiwas dito, makahuhulagpos, makababalikwas sa egemonya ng anarkistang kapital? Natukoy na natin ang pinanggalangin ng awtor, ang organikong saligan ng kanyang pakikitungo sa kapwa. Di lang pakikipagkapwa sa kadugo Mabuhay, pantayong pananaw!

    Naibaling na sa unahan ang pagmumuni sa sitwasyong pampolitika at pasistang programa ng mga makapangyarihang may-ari, ang tunay na kriminal sa hatol ng taumbayan.

    Pagnilayin natin ngayon ang reaksyon ng mambabasa o awdyens sapagkat kung wala ito, anong halaga ng sining? Sa panahon ng sindak at takot, sa paglusaw ng lahat ng alituntunin at ugaling ipinalagay noong kasingtigas ng marmol na haligi ng mga simbahan at lehislatura, ano ang halaga ng tula? Sinumang nagmamasid sa kalakarang kultural o sumusubaybay sa mga Websites ng Inquirer, GMANews, Interaksyon o Facebook ng mga kababayan, mapupuna na ang pangunahing interes ay mga kaabalahan sa Estados Unidos, Europa at iba pang bansa.

    insulting sarcastic quotes for enemies

    Anong moda rito, moda roon? Kung hindi si Pacquiao o si Miss Universe, mga kabulastugan ng mga trapo at terorismo ng mga pulis at militar. Paminsan-minsan lumulusot ang foto ng mga desaparecidos—Jonas Burgos, Shirley Cadapan, Karen Empeno—o paglilitis sa mga salarin ni Roland Olalia, o kaya ang kaso ng Ampatuan masaker. Bihirang nabanggit ang kaso ni Ericson Acosta sa mga Websites namumukod ang natatanging Bulatlat at Pinoy Weekly —ano kaya ang moda ng mga nakahimpil ngayon sa preso sa Taguig, sa Camp Crame, o sa Muntinlupa?

    The military needs all the warm bodies it could get, yes? I learned today that old color photographs and daguerreotypes can be displayed for a maximum of five months only, or else their color will fade quickly. Coincidentally, her book was the first that I read as an intern at the IPO! The questions from the audience and her, again, rephrased answers included the following: Who were these women?

    What kinds of women were they?

    TULA: Tiyakap Kalilintad

    There was definitely a race problem, which will hopefully be tackled more in the scholarship surrounding the centennial of the 19th Amendment. The fact is that we are able to demand a lot of things now because we were already able to move beyond this basic need. This means that they have been talking a lot about the Parade to their children for it to mean that way to them like that. A member of the NWP, however, said that they have been trying to answer this question for the past two weeks.

    In Salem, 19 women were hanged and one man was pressed with wood and rocks. Bert and Mark said that the witchery in Salem was a real estate issue: the businessmen wanted the land where the supposed witches lived on so they had to invent a reason to drive the inhabitants away. The man who was pressed asked for more rocks so he would die quicker; he knew that if he admitted to being a witch, his son would not inherit his land.

    And Janice too, earlier, when Carroll and I met with her at the Manuscripts Division to discuss object lists and others e.

    Then Carroll treated me to a delicious lunch at Young Chow. In the afternoon I finished writing my short paper on American Suffrage and the Philippines, and this diary. Pananalita na nag-uudyok sa kapwa na gumawa ng mga akto o hakbang na labag sa batas. Sa artikulong ito, ang mga pananalita o aksyon na tinaguriang krimen sa dangal o puri ng kapwa tao ang ating pagtutuonan ng pansin. Sa listahan sa itaas, ito po ang numero 1.

    Ang tawag po sa krimeng ito ay slander o libel, o krimeng nakakasira sa puri o dangal ng kapwa tao.

    mahapdi ni nanay in english

    Ang mga pananalita o aksyon sa numero ay mga krimen din ngunit ang mga ito ay kakaibang uri. Pagkakaiba ng Slander sa Libel Ang slander at libel ay parehong krimen na ang sanhi ay ang mga salitang hindi makatotohanan na sumisira o yumuyurak sa dangal o puri ng kapwa tao.

    Ang kaibahan ay ang slander ay tulad ng tsismis o intriga na kumakalat sa pamamagitan ng pananalita at ang libel ay pamamahagi ng paninira sa pamamagitan ng pagsusulat at paglalathala. Sa kasalukuyan na mundo na gumagamit ang mga tao ng computerized devices, mayroon naring bagong krimen na tinatawag na cyberlibel. Binigyang liwanag ng Korte Suprema na sa mga aktong kriminal na cyber related, ang kasalanan ay sa taong nag-udyok, nagpasimuno o pinagmulan ng orihinal na dokumentong libelous.

    Ang mga taong nagkalat nito sa pamamagitan ng pagla-like, pagri-retweet, o ibang pamamaraan ay hindi papatawan ng parusa. Ang kalayaan sa pananalita ay pwedeng abusuhin. Pag inabuso po natin ang ating kapwa sa pamamagitan nito, ito ay matatawag na krimen o paglabag sa batas. Lahat po ng krimen ay may kalakip na parusa. Kayo na po ang humusga Sino po ang tama?


    thoughts on “Halimbawa ng tula tungkol sa karapatang pantao

    1. I consider, that you are not right. I am assured. I suggest it to discuss. Write to me in PM, we will talk.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *